Het liefst overdag, met de ramen dicht vanwege de buren. Dat vindt Elizabeth het prettigst. Even de elektrische deken aan en ze kunnen aan de slag. Op zo´n moment pleegt ze verraad aan haar moeder, die Elizabeth van jongs af aan bijbracht dat seks iets slechts is. Gelukkig heeft dat geen nadelige effecten gehad voor Georg en Elizabeth, maar er komt bij een huwelijk meer kijken dan seks.

Er moet gekookt worden voor hun dochter Liza, en dan is er nog een ex-man in het spel, de vader van Liza. En Elizabeth zelf heeft last van angsten en herinneringen aan haar vreselijke ouders – sinds het traumatische ongeluk, nu jaren geleden, zijn deze twee zaken onlosmakelijk met elkaar verbonden.

Review:
Zo’n drie jaar geleden viel mijn blik op een krantenartikel over een boek dat controversieel en vooral taboe-doorbrekend zou zijn. Een boek waarin de hoofdpersoon het niet zo nauw neemt met haar persoonlijke hygiene en seks en zich er niet voor schaamt om haarfijn uit de doekjes te doen hoe ze haar lichaamssappen achter haar oren smeert alsof het parfum is. Nieuwsgierig als ik ben, heb ik dat boek destijds gelijk besteld en gelezen. Vochtige Streken was de titel, geschreven door de Duitse Charlotte Roche. En ondanks dat ik er nog steeds niet uit ben of ik het boek geniaal of ronduit ranzig vond, heeft het wel indruk gemaakt en was ik dan ook erg benieuwd naar haar tweede boek: Schootgebed.

Schootgebed laat je meekijken in het leven van de hoofdpersonage Elizabeth. Het boek begint met een wel erg gedetailleerde beschrijving van het sexleven van deze getrouwde dame, waarbij je onder andere te weten komt dat ze het stiekem erg opwindend vind om gegiste urinedruppels van de penis van haar man te sabbelen en dat ze regelmatig samen naar de hoeren gaan omdat manlief dat graag wil en ze zichzelf ‘cool’ vindt omdat ze hem dat gunt. In vergelijking Vochtige Streken, draait Schootgebed gelukkig niet alleen maar om seks, Elizabeth’s leven is namelijk geen aaneenschakeling van goddelijke seks met haar man en hoeren, ze heeft ook de nodige issues die uiteraard ook onverhuld aan bod komen in Schootgebed.

Zo heeft ze haar drie broers verloren tijdens een tragisch ongeluk, heeft haar moeder haar zowat een trauma aan weten te praten wat betreft het hebben van seks, heeft ze stiekem een hekel aan haar stiefzoon en doet ze ongelooflijk haar best om de perfecte moeder voor haar dochtertje te zijn.  Dit alles wordt schaamteloos besproken tijdens haar wekelijke therapie sessies met de psychologe.

Charlotte Roche schrijft openlijk over zaken waar mensen in het dagelijks leven tegenaan lopen en dingen die ze meemaken of denken, maar die praktisch nooit hardop uitgesproken worden. Taboes dus. Misschien weet ze het op sommige punten een beetje te overdrijven, maar ondanks dat vind ik het knap hoe ze bepaalde ‘zware’ onderwerpen op zo’n manier beschrijft dat het luchtig blijft en er zelfs de nodige humor in verwerkt zit. Met Elizabeth heeft Charlotte een erg openhartige vrouw neer weten te zetten die ons een kijkje in haar hoofd geeft en mee laat genieten van al haar hersenkronkels, gedachten en onzekerheden die maatschappelijk gezien niet altijd openlijk bespreekbaar zijn.

Waar ik na het lezen van Vochtige Streken enigszins teleurgesteld achterbleef omdat het boek niet echt een sterk einde kende, maar vooral een beschrijving van het ene ranzige detail na het andere leek, weet Charlotte met Schootgebed weldegelijk een goed verhaal neer te zetten. Ik heb het boek in ieder geval met veel plezier gelezen en moest regelmatig lachen om de stuntelige, soms impulsieve acties van Elizabeth.

Score:
Bestellen:	Bol.com
Meer:	Charlotte Roche

Schootgebed is tragisch, humorvol, controversieel en soms akelig herkenbaar. Ondanks dat het soms een beetje over-the-top overkomt, worden maatschappelijke taboes wel schaamteloos besproken en dat is erg cool!

Met dank aan De Bezige Bij.
Voor meer informatie over Schootgebed, kun je hier een kijkje nemen.